Golden Retriever

Jedna z ras psów należąca do grupy psów aportujących i płochaczy; sekcja psy aportujące.

Rasa pochodzi ze Szkocji, gdzie została wyhodowana pod koniec XIX wieku w wyniku krzyżowania żółtego retrievera gładkowłosego (żółtego Flat Coated Retrievera) i niespotykanego dziś Tweed Water Spaniela. Początkowo znana była pod nazwą Golden Float Coated. W następnych latach w celu uszlachetnienia rasy hodowcy skojarzyli go z seterem irlandzkim, labradorem i prawdopodobnie bloodhoundem. Za twórcę rasy w jej dzisiejszej postaci uważany jest lord Tweedmouth.

Obecna nazwa rasy obowiązuje od roku 1920. Wcześniej uznawano ją jedynie za barwną odmianę Float Coated Retrievera. Określenie "golden" dotyczy sierści i oznacza "złocisty", natomiast "retriever" pochodzi od angielskiego czasownika "to retrieve", który oznacza "odzyskiwać" / "przynosić".

Golden Retriever jest psem myśliwskim, choć ze względu na łagodne, przyjacielskie usposobienie obecnie jest jednym z najpopularniejszych psów do towarzystwa i rodzinnych. Doskonale sprawdza się także w innych rolach. Jest często szkolony do roli przewodnika osób niepełnosprawnych, z racji doskonałego węchu bywa wykorzystywany przez wojsko i policję jako tropiciel narkotyków i pies ratowniczy. Chętnie i z dobrym rezultatem uczestniczy w konkursach posłuszeństwa.

Golden Retriever to pies duży, o silnej budowie, z szeroką głową i mocną kufą, z opadającymi uszami i długim ogonem. Waga 27-36 kg, wzrost 51-61 cm.

Sierść ma prostą lub falistą średniej długości, z obfitym, odpornym na wodę podszerstkiem, na tylnych kończynach i ogonie tworzącą pióra i frędzle. Umaszczenie może być w dowolnym odcieniu barwy złotej lub kremowej. Dopuszczalne są białe znaczenia piersi.

Pies ten nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji.

Należy go regularnie wyczesywać, przystrzygać nadmiar włosów pomiędzy opuszkami palców oraz systematycznie kontrolować czystość uszu, które u retrievera są podatne na zapalenia.

Najczęstsze choroby dotyczą układu ruchowego (dysplazja bioder, łokci, zapalenie więzadeł) oraz oczu.

Przeciętna długość życia: 10-12 lat.

Łagodność wybija się na pierwsze miejsce wśród cech charakteru wzorcowego goldena i sprawia, że mówi się o nim jako o jednym z najlepszych towarzyszy osób starszych i dzieci. Jest dla nich cierpliwy i wyrozumiały. Miły i wrażliwy golden potrzebuje bliskiego kontaktu z właścicielem i czasem zachowuje się pod tym względem bardzo natarczywie. Przywiązuje się do rodziny i chętnie podporządkowuje.

Retrievery współżyją bardzo zgodnie z innymi psami i zwierzętami. W stosunku do ludzi na ogół zachowują się dość przyjacielsko, choć niektóre wobec obcych mogą być bardzo czujne i nieufne.

Goldena jako psa myśliwskiego charakteryzuje doskonały węch, energia, wytrzymałość, zdolność do aportowania ptactwa z wody i lądu oraz posłuszeństwo.

Golden Retriever to pies pewny siebie, inteligenty i pojętny, z natury chętny do pracy, łatwo się przystosowujący. Ma dobrą pamięć. Nie szczeka wiele.

Golden nie wymaga dużego doświadczenia w wychowaniu, uczy się szybko i zapamiętuje na całe życie. Z powodu jego wrażliwości i wrodzonej łagodności nie powinien być nigdy traktowany ostro. Jako pies o dużej inteligencji i chęci do pracy nie znosi nudy i wymaga organizowania mu absorbujących zajęć, dlatego też i w czasie szkolenia go nie powinniśmy zapominać o urozmaiceniu nauki.

Decydując się na psa tej rasy przede wszystkim trzeba pamiętać, że to nie kanapowiec i poświęcić dużo czasu na spacery. Absolutnie nie nadaje się dla domatora, potrzebuje bowiem więcej ruchu niż przeciętny pies. Większość goldenów uwielbia pływać i aportować. Dorosły może towarzyszyć nam obok roweru. Pies tej rasy może uprawiać prawie wszystkie psie sporty, nie wyłączając udziału w konkursie na torze przeszkód, gdyż bardzo lubi tego rodzaju zajęcia.

Szczenięta należy brać wyłącznie od hodowcy o dobrej reputacji, gdyż na skutek dużego popytu na te psy i nieodpowiedzialnego ich rozmnażania zdarzają się dalekie od wzorca rasy agresywne goldeny.