Owczarek niemiecki

Jedna z ras psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających; sekcja psów pasterskich.

Owczarek niemiecki to chyba najpopularniejsza i najlepiej rozpoznawana rasa psów na świecie. Bez względu na sezonowe mody rasa ta cieszy się niesłabnącym powodzeniem wśród miłośników psów.

Kiedyś nazywano go owczarkiem alzackim; od zawsze jego popularna nazwa to wilczur.

Jak sama nazwa wskazuje, rasa powstała w Niemczech, a jej przodkami były różne miejscowe psy owczarskie. Za protoplastę rasy uważa się pracującego owczarka w typie pierwotnym o imieniu Hektor Linksrhein, zarejestrowanego pod numerem 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich. Hodowca Max von Stephanitz zapisał go, nadając mu jednocześnie nowe imię hodowlane Horand von Grafrath.

Owczarki niemieckie po raz pierwszy wystawiono w 1882 roku.

W późniejszym czasie wyhodowano też inne odmiany, zarówno z białą sierścią, jak z długim włosem, jednak na dzisiejszych wystawach w ramach zgodności ze wzorcem rasy akceptowane są jedynie owczarki z krótką sierścią, a kolor biały dyskwalifikuje psa.

Jest to najwszechstronniejsza rasa pod względem użytkowości. Sprawdza się jako pies ratownik, lawinowy, gruzowiskowy, wodny, poszukiwacz zaginionych, pomocnik straży granicznej i celnej. Także jako pomocnik osób niepełnosprawnych. Dzisiaj nieodłączny towarzysz rodziny. Doskonale odnajduje się w zawodach obedience, pokazach agility, flyballu, canicrossie. Jest doskonałym, choć nieco hałaśliwym psem stróżującym.

W kraju swego pochodzenia, w Niemczech, owczarki niemieckie nadal są wykorzystywane do wypasu trzody.

Owczarek niemiecki to duży, umięśniony pies o prostokątnej sylwetce, suchej głowie, długim pysku i długim, gęstym ogonie. Uszy ma średniej wielkości, wysoko osadzone, stojące, prosto trzymane, skierowane ku przodowi.

Szata składa się z sierści podwójnej z podszerstkiem. Włos okrywowy prosty, gęsty, twardy i mocno przylegający. Podszerstek obfity i miękki. Na głowie, przedniej stronie nóg i łapach włos dość krótki. Na szyi, zadzie, tylnych partiach nóg dłuższy, bardziej obfity i gęsty.

Umaszczenie najczęściej spotykane czarne podpalane, wilczaste lub płowe; może być jednolicie czarne.

Wzrost: 55-65 cm, waga 34-43 kg.

Porusza się długim, posuwistym krokiem.

Sierść owczarka niemieckiego nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. W celu usunięcia martwych i luźnych włosów należy przeciętnie raz w tygodniu dokładnie ją wyczesać specjalnym grzebieniem; w okresie linienia – częściej.

Jest bardzo odporny na warunki atmosferyczne.

Choroby, na które najczęściej cierpi to: dysplazja stawów biodrowych, przerost gruczołu krokowego (prostata), reakcje alergiczne, dysplazja stawów łokciowych, gnilec oraz skręt żołądka.

Przeciętna długość życia psów tej rasy: 11-13 lat.

Są to psy o dużej inteligencji i temperamencie, łatwe do ułożenia, czujne, opiekuńcze, towarzyskie i przyjacielskie, odważne, pewne siebie, zrównoważone i niezależne, bezwarunkowo oddane swojemu przewodnikowi i jego rodzinie. Cechuje je wysoki stopień posłuszeństwa i chęć uczenia się.

Właściwie wyszkolone, z tolerancją odnoszą się do innych psów, zwierząt domowych i dzieci. Wykazują wielką rezerwę wobec obcych. Nie mają skłonności do włóczęgostwa.

Prawidłowo wychowany owczarek niemiecki podporządkowuje się woli człowieka. Jednak ze względu na swoją wybitną inteligencję i gotowość do pracy, dzięki którym uczy się szybko – także nieodpowiednich zachowań! - wymaga wczesnego rozpoczęcia nauki. Właściciel musi umieć narzucić mu swoją wolę, nie uciekając się do przemocy. Z natury bystre i pojętne, owczarki niemieckie szybko przyswajają nowe umiejętności.

Ogromna większość owczarków wręcz uwielbia swojego przewodnika i odczuwa ogromną potrzebę kontaktu z nim, wobec czego na rasę tę absolutnie nie powinny decydować się osoby nie dysponujące sporą ilością wolnego czasu.

Owczarki niemieckie to rasa psów cechująca się energią, temperamentem i nieustanną chęcią do pracy, dlatego nie mogą być traktowane jedynie jako psy do towarzystwa. Koniecznie trzeba zapewnić im możliwość nie tylko solidnego wybiegania się, ale też uczestnictwo w ciekawych zajęciach, takich jak: tor przeszkód, zawody posłuszeństwa (na których owczarki niemieckie biją na głowę inne rasy), treningi obrony i tropienia i inne, które pozwolą na utrzymanie psa w dobrej formie fizycznej i psychicznej. Koniecznie należy przy tym pamiętać, by w przypadku młodych psów, będących w okresie wzrostu, nie dopuścić do przetrenowania lub popełnienia błędów dietetycznych.

Jeśli zapewni im się odpowiednią dawkę ruchu i zajęć, owczarki niemieckie bez problemu mogą zamieszkiwać na dworze w kojcu.

W czasie II wojny światowej w szeregach armii niemieckiej służyło 48000 owczarków niemieckich, często odebranych siłą właścicielom.